Park Sołacki Poznań

Park Sołacki to jedna z najstarszych i najbardziej klimatycznych enklaw zieleni w Poznaniu. Rozciąga się na blisko 15 hektarach w dzielnicy Sołacz, między ulicami Małopolską a Litewską. Zaprojektowany w stylu angielskiego parku krajobrazowego, z malowniczymi stawami, meandrującą rzeczką i bogatym drzewostanem liczącym około 3 tysiące drzew.

To miejsce z ponad stuletnią historią, które od początku XX wieku przyciąga mieszkańców szukających spokoju w zieleni, nie tracąc nic ze swojego uroku.

Park z początku XX wieku – historia Sołackiego

Powstanie parku to efekt przemyślanej wizji urbanistycznej z lat 1908-1911. Hermann Kube, ówczesny dyrektor Ogrodów Miejskich w Poznaniu, zaprojektował go jako główną oś nowo budowanej dzielnicy willowej na Sołaczu. Rada miejska przeznaczyła na realizację tego zadania 128 tysięcy marek – niemałą kwotę jak na tamte czasy.

Teren do zagospodarowania nie był łatwy. Park powstał na podmokłej dolinie rzeczki Bogdanki, która przepływa przez całą jego długość. Zamiast walczyć z wodą, projektant wykorzystał ją jako główny element kompozycji – spiętrzył Bogdankę, tworząc Stawy Sołackie o nieregularnych brzegach.

W 1913 roku park uzyskał połączenie tramwajowe z centrum miasta. Przy ulicy Małopolskiej do dziś stoi charakterystyczna „zielona budka” – dawna poczekalnia tramwajowa, która przetrwała ponad sto lat.

W okresie międzywojennym Park Sołacki był miejscem nie tylko spokojnych spacerów. Organizowano tu koncerty, festyny, kiermasze, a nawet dancingi – był to jeden z najmodniejszych punktów rozrywki w Poznaniu.

Ciekawym elementem powojennej historii była ponad 30-metrowa wieża spadochronowa wybudowana w 1952 roku do szkolenia skoczków. Służyła przez kilkanaście lat, ale ostatecznie uznano ją za niebezpieczną i wysadzono w 1969 roku, a resztki konstrukcji rozebrano około 1974 roku.

Co zobaczyć podczas spaceru po parku

Park ma kształt wydłużonej elipsy – około 250 metrów szerokości i ponad kilometr długości. Spacer główną aleją wzdłuż całego parku to przyjemny kwadrans marszu, ale większość osób spędza tu znacznie więcej czasu, eksplorując boczne ścieżki i zakątki.

Centralnym elementem są Stawy Sołackie. Woda tworzy wrażenie dwóch osobnych zbiorników – większego i mniejszego – połączonych przewężeniem. Nad wodą i rzeczką przerzucono szereg mostków, głównie drewnianych, które dodają parkowi charakteru. Jest tu też wodospad – niewielki, ale w ciepłe dni przyjemnie chłodzi powietrze i tworzy relaksujący szum wody.

Alejki spacerowe pokryte są asfaltem, co ułatwia poruszanie się z wózkiem dziecięcym. Wzdłuż ścieżek stoją stylizowane latarnie nawiązujące do początku XX wieku oraz liczne ławeczki – zawsze można znaleźć miejsce do odpoczynku.

Drzewa egzotyczne w sercu Poznania

Drzewostan Parku Sołackiego to prawdziwa gratka dla miłośników przyrody. Obok rodzimych gatunków rośnie tu wiele egzotycznych drzew, które na początku XX wieku sprowadzono specjalnie do parku.

Można spotkać daglezję, choinę kanadyjską, cypryśnik błotny, klon tatarski czy klon srebrzysty. Łącznie w parku rośnie około 3 tysiące drzew i 12 tysięcy krzewów o znacznym zróżnicowaniu gatunkowym. Jesienią park pokazuje się z najpiękniejszej strony – paleta barw liści jest naprawdę imponująca.

Na stawach można zaobserwować różne gatunki ptaków. Szczególną uwagę zwraca mandarynka – rzadki w Europie gatunek kaczki o charakterystycznym, kolorowym upierzeniu. To jeden z symboli parku.

Port Sołacz – zabytkowa restauracja w parku

W centralnej części parku stoi zabytkowy budynek, w którym obecnie mieści się hotel i restauracja Port Sołacz. Historia tego miejsca jest fascynująca – obiekt pierwotnie wybudowano na Wystawę Wschodnioniemiecką, która odbywała się na terenie dzisiejszych Międzynarodowych Targów Poznańskich. Mieściła się w nim winiarnia.

W 1912 roku przeniesiono go do Parku Sołackiego. Przez ponad sto lat działała tu restauracja pod różnymi nazwami – Wypoczynek, Pod Strzechą, Restauracja Piracka. Po gruntownym remoncie w 2022 roku obiekt odzyskał dawny blask jako Port Sołacz.

To doskonałe miejsce na kawę po spacerze lub obiad w otoczeniu zieleni. Sam budynek z charakterystyczną architekturą stanowi ciekawą atrakcję fotograficzną.

W 2008 roku w parku stanęła rzeźba „Dwie kobiety” autorstwa Sylwestra Ambroziaka – jedna z nielicznych współczesnych instalacji artystycznych w tym historycznym miejscu.

Dla kogo jest Park Sołacki

To miejsce dla każdego, kto szuka oddechu od miejskiego zgiełku. Rodziny z dziećmi znajdą tu przestrzeń do swobodnej zabawy – maluch może pobiegać po trawie, popatrzeć na kaczki, przejść przez mostki nad wodą. Asfaltowe alejki ułatwiają spacery z wózkiem.

Miłośnicy joggingu docenią układ ścieżek pozwalający na różne pętle treningowe. Fotografowie znajdą tu kadry o każdej porze roku – od wiosennego kwitnienia przez letnie odbicia w tafli stawu po jesienne kolory liści.

Park jest też popularny wśród właścicieli psów – przestrzeni nie brakuje, choć oczywiście obowiązują standardowe zasady sprzątania po pupilach. Studenci z pobliskich akademików chętnie przychodzą tu z książką czy laptopem, szukając spokojnego miejsca do nauki.

Praktyczne informacje – dojazd, czas wizyty

Park Sołacki znajduje się między ulicami Małopolską (od północy), Litewską (od południa), Nad Wierzbakiem (od wschodu) i Niestachowską (od zachodu). Z centrum Poznania najwygodniej dojechać tramwajem – przystanek Małopolska obsługują linie 2, 9, 10 i 13. To dosłownie kilka minut spacerem od przystanku.

Dla zmotoryzowanych dostępne są miejsca parkingowe wzdłuż ulic otaczających park, choć w weekendy czasem trzeba poświęcić chwilę na znalezienie wolnego miejsca.

Wstęp do parku jest bezpłatny – to park miejski otwarty dla wszystkich. Nie ma też określonych godzin otwarcia, choć oczywiście wieczorem i nocą oświetlenie jest ograniczone.

Na spokojny spacer warto przeznaczyć około godziny. Jeśli planujecie dłuższy wypoczynek z piknikiem, książką czy zabawą z dziećmi – śmiało rezerwujcie 2-3 godziny. Park jest na tyle duży, że nawet w weekend można znaleźć spokojny zakątek.

Park Sołacki stanowi najbardziej wysuniętą w kierunku centrum część golęcińskiego klina zieleni, który ciągnie się wzdłuż doliny Bogdanki aż do Kiekrza. Dla aktywnych istnieje możliwość przedłużenia spaceru – przez park Adama Wodziczki i zadrzewione aleje można dojść aż do parku na Cytadeli.

Aleja Wielkopolska, zadrzewiona szpalerem kasztanowców, tworzy dodatkowy zielony korytarz łączący Park Sołacki z centrum miasta. To kolejna opcja dla tych, którzy lubią dłuższe wędrówki po miejskiej zieleni.